13 GZ "S³oneczne promienie"
Niech nas przeniesie duch przesz³o¶ci ...
W dawnych czasach tu na terenach obecnej Polski ¿yli S³owianie, pewnego piêknego dnia s³oñce swoim blaskiem i ciep³em
rozpromieni³o ca³y ¶wiat, s³oneczne promienie wype³ni³y le¶ne ¶cie¿ki, pola i uliczki pewnego s³owiañskiego miasta. Blask wype³ni³
wszystkie chaty, tak ¿e wygl±da³y jak ze szczerego z³ota. Pomiêdzy chatami i w pobliskim lesie dzieci bawi³y siê biegaj±c, goni±c
wa¿ki i motyle, gra³y w "zielone", "trzeciaka" i "kotka i myszkê". Gród to by³ i¶cie piêkny i mocny.
Tu w³a¶nie mieszka³ ma³y ch³opiec o imieniu Siemowit. Ch³opiec ten kocha³ przyrodê, dlatego ca³e dnie spêdza³ poza domem i
obserwowa³: to ptaki w lesie, to owady na ³±ce, to zwierzêta w zagrodach. To zami³owanie przysparza³o jego matce wielu trosk.
Siemowit wychodzi³ z domu i znika³ gdzie¶ na wiele godzin.
Pewnego cudownego dnia... ale to ju¿ tajemnica znana tylko zuchom naszej gromady. Na znak tej tajemnicy zuchy nosz± na
mundurkach ma³e ptaszki , a gromada zwie siê "S³oneczne Promienie"
