Miejsca przedmioty kształty drzwi

Spalił dziś resztę zdjęć i grzał przy nich dłoń A w oczach pustka coraz większa tak Ujrzał w nich ją Nie zamazany zarys ust Palił wargi i ćmił

e a e  C a H7

Spalił dziś tamten list i grzał przy nim twarz A w sercu góra coraz wyższa tak Wspiął się na szczyt I skoczył w dół po śnieżnym mchu Lecz usłyszał zgrzyt Mija nic piszczy wiatr krok przybliża cel W kieliszku biała gwiazda prawdy lśni Uwięziona w szkle Więc zamiast żalu głośny śpiew Do pęknięcia płuc Spalił dziś kruchy most buchnął ogniem piec Spalił powieki, brwi poczernił, tchnął Odebrał wzrok Więc jak Terezjasz milczy Nikt Który umarł w nim Spalił dziś resztę zdjęć i grzał przy nich dłoń Milcząc wygarniał popiół kiedy już Sczezły do cna Tylko w pamięci drwiły zeń Miejsca, przedmioty, kształty, drzwi, Których nie strawił żaden żar Jak zęba ból wciąż będą ćmić.