|
Płonie ognisko i szumią knieje, Drużynowy jest wśród nas. Opowiada starodawne dzieje, Bohaterski wskrzesza czas. O rycerstwie z pod kresowych granic, O obrońcach naszych polskich granic. A ponad nami wiatr szumny wieje, I dębowy huczy las /bis/ Już do odwrotu głos trąbki wzywa, Alarmując ze wszech stron, Staje wiara w ordynku szczęśliwa, Serca biją w zgodny ton. Każda twarz się uniesieniem płoni, Każdy laskę krzepko dzierży w dłoni. A złodizeńczej się piersi wyrywa, Pieśń potężna, pieśń jak dzwon. /bis/ Gaśnie ognisko i szumią drzewa, Spojrzyj weń ostatni raz. Niech ci w duszy radośnie zaśpiewa, Że na zawsze łączą nas: Wspólne troski i radości życia Serc harcerskich zjednoczone bicia. I ta przyjaźń najszczersza na świecie Którą los połączył nas. /bis/ |
